Indigo Moon Stories

USA Day 13 & 14: Bryce Canyon

Gisteren (14 oktober) reden we van Salt Lake City naar Tropic, een klein dorpje vlakbij de Bryce Canyon. In plaats van de snelste route over de Interstate namen we een binnendoor weg die dwars door de mooie natuur van Utah gaat. Zo reden we vlak langs Capital Reef National Park en hadden we bovenop de bergen van Dixie Forest een prachtig uitzicht daarover. Daar op de bergentoppen lag zelfs sneeuw! Voor ons heel speciaal, terwijl we op 3000m hoogte zaten en het op dit moment overal in Oostenrijk sneeuwt. Maar we zitten hier een stuk zuidelijker en dus was de sneeuw die we zagen best speciaal. Voor het echte wintergevoel trok ik even een jas aan, met sjaal, muts en uggs… maar na de foto ging dat allemaal gauw weer uit, want het was helemaal niet koud!

Hoe dichter we bij de Bryce Canyon kwamen, hoe mooier de omgeving werd. Bergen en rotsen in de raarste vormen en kleuren overal om je heen. Hier in Tropic slapen we in een blokhut wat toch wel veel leuker is dan een doorsnee hotel- of motelkamer. Vanaf onze blokhut kijken we zo van onder tegen de Bryce Canyon aan… maar dat is lang niet zo mooi als van bovenaf.
Dus gingen we vandaag dan echt de Bryce in. Toen ik zeven was, waren we ook al in de Bryce Canyon maar ik kan me daar niet veel meer van herinneren (gek he?). Voor mijn ouders was dit al de vierde keer… maar iedere keer vinden ze het weer net zo mooi. En dit keer deden we iets wat ze nog nooit gedaan hadden; een wandeling maken ín de Canyon. De vorige keren bleven ze steeds bovenaan de rand van de Canyon staan. Ook daar kun je langs wandelen en vanaf verschillende punten heb je prachtige uitzichten. Maar het is toch anders als je echt beneden in de Canyon staat, tussen de rotsen.

We kozen één van de kortere en makkelijkere ‘trails’. Naar beneden was natuurlijk heel makkelijk, maar al tijdens de afdaling dachten we aan het moment dat we weer terug omhoog moesten. Uiteindelijk viel dat enorm mee. We deden er een uur over om helemaal beneden te komen, terwijl we met 40 minuten weer boven waren. En dat terwijl we om de haverklap stopten om foto’s te maken.
Na de wandeling reden we nog naar een aantal ‘viewpoints’ om de Bryce vanuit verschillende punten te bekijken. Vlak langs de rand van de vallei staat ook een hotel-restaurant waar we lekker lunchten. Waarna we door de tuin liepen voor nog één laatste blik in de vallei. Inmiddels was het al half vier en van zo’n hike op 2000m hoogte word je toch best moe. Op de terugweg stopten we nog even bij het oude cowboystadje dat bij het begin van het park staat. Dit vonden Maarten en ik 16 jaar geleden helemaal geweldig (we waren 5 en 7), want ook hier waren Bassie en Adriaan geweest tijdens hun avonturen in Amerika….
Morgen beginnen we aan de lange overtocht naar San Fransisco. Ik weet alleen dat we in ieder geval nog door Yosemite National Park komen, maar verder heb ik geen idee wat de plannen zijn. We zullen volgens mij nog één of twee overnachtingen doen en dan woensdag of donderdag aankomen in San Fran. We zien het wel!

This Post Has One Comment

Leave a Reply

Close Menu